Iedereen zou het willen, een familie bij wie je je thuis voelt, waar liefde en verbinding stroomt. 

Een familie op wie je terug kan vallen. Je bent immers wie je bent door je ouders en alle generaties die achter hun staan.

Ik ben samen met mijn ouders en mijn broer geëmigreerd naar Nederland, mijn broer is een aantal jaar geleden opnieuw geëmigreerd naar Amerika.

Het is inmiddels 22 jaar gelden en het is mij langzaam gelukt om leuke mensen te leren kennen en opnieuw te verbinden. Elk persoon die ik nu ken, elk contact, heb ik er zelf voor gezorgd….ja daar ben ik echt trots op.Ik heb me echt opnieuw moeten leren wortelen en thuis komen.

Het kan ook anders, als je geluk hebt, emigreert je hele familie met je mee, je ouders, je zussen en broers, misschien tantes en ooms, nichten en neefjes. Al gebeurt het niet zo vaak, het bestaat.

Tijdens een van mijn interviews kwam ik in gesprek met een ambitieuze vrouw die met haar hele familie in Nederland woont.

Ik vroeg aan haar of ze zich thuis voelt in Nederland? Ze antwoordde : Ja. Ze vertelde verder hoe belangrijk haar familie voor haar is, dat was immers de reden dat ze naar Nederland kwam.

Aan het einde van het gesprek konden we samen concluderen dat ze zich vooral thuis voelt bij haar familie en dat de plek dan niet zoveel uitmaakt. Want, zou ze zich alsnog thuis voelen als haar familie niet hier zou wonen, het antwoord was een duidelijke NEE. 

Interessant he!  Zij is geworteld in haar familie en niet perse in Nederland. Dit is voor haar voldoende om zich thuis te voelen. 

Wat ik me afvraag is het volgende: Zou dit voor de volgende generatie die hier geboren wordt ook voldoende zijn om zich op deze manier thuis te voelen? of gaat het migratie proces bij hun pas beginnen, zoals het bij mij ooit begon. Wie ben ik en waar is mijn thuis?

Zou je met mij in gesprek willen, ik heb nog twee plekken vrij voordat mijn vakantie begint.

Ik spreek je graag en ik beloof dat je mooie inzichten mee gaat nemen.

Neem contact met mij op: info@sarasetodeh.nl